Hutang Negara Mencecah RM1.379 Trilion: Di Sebalik Laungan “Sakau”, Siapa Mahu Jawab Angka Ini?

KUALA LUMPUR: Angka itu bukan lagi dalam bilion. Ia sudah memasuki wilayah trilion.

Hutang Kerajaan Persekutuan kini didakwa mencecah RM1.378895 trilion pada suku kedua 2026, satu angka yang cukup besar untuk menuntut perhatian serius rakyat, tanpa mengira parti mana yang mereka sokong.

Namun ketika persoalan mengenai kedudukan kewangan negara dibangkitkan, perdebatan politik sering kembali kepada satu perkataan yang sarat emosi iaitu “sakau”.

Rasuah sememangnya wajib diperangi. Wang rakyat yang dicuri mesti dikembalikan. Mereka yang menyalahgunakan kuasa mesti dibawa ke muka pengadilan tanpa memilih bulu.

Tetapi persoalan yang semakin mendesak hari ini ialah: adakah retorik mengenai kesalahan masa lalu sedang menyebabkan rakyat kurang memberi perhatian kepada satu lagi ancaman besar iaitu pertumbuhan hutang Kerajaan Persekutuan?

Itulah persoalan yang tidak seharusnya ditenggelamkan oleh slogan politik.

Hutang bukan dosa, tetapi apa yang tinggal selepas berhutang?

Berhutang bukanlah satu dosa ekonomi.

Kerajaan boleh meminjam untuk membina lebuh raya, hospital, sekolah, sistem pengangkutan awam, bekalan air dan pelbagai infrastruktur produktif yang meningkatkan kapasiti ekonomi negara.

Sebuah negara juga boleh meningkatkan hutang ketika berhadapan krisis luar biasa.

Namun persoalan sebenar bukan sekadar berapa banyak wang yang dipinjam.

Persoalannya ialah, selepas wang itu dibelanjakan, apakah aset, hasil dan kekayaan yang tinggal kepada rakyat?

Di sinilah perbandingan angka menjadi penting.

Sepanjang sekitar 2008/2009 hingga 2017, hutang langsung Kerajaan Persekutuan meningkat daripada kira-kira RM306 bilion kepada RM687 bilion.

Peningkatan itu berjumlah sekitar RM381 bilion.

Namun dalam tempoh yang sama, berdasarkan lima ukuran aset strategik yang dibandingkan dalam analisis ini, berlaku pertumbuhan yang ketara.

Ekuiti pemegang saham PETRONAS meningkat daripada RM232.1 bilion kepada RM389.8 bilion.

Nilai aset bersih Khazanah meningkat daripada sekitar RM33 bilion kepada RM116 bilion.

Saiz dana KWAP pula berkembang daripada sekitar RM52 bilion kepada RM141 bilion, selari dengan angka RM140.8 bilion yang dilaporkan bagi penghujung 2017.

Aset KWAN meningkat daripada RM4.43 bilion kepada RM15.79 bilion, sementara ukuran modal dan rizab Bank Negara yang digunakan dalam perbandingan ini meningkat daripada sekitar RM32 bilion kepada RM137 bilion.

Berdasarkan angka asal sebelum pembundaran, pertambahan keseluruhan lima ukuran aset tersebut dianggarkan sekitar RM445.06 bilion.

Bandingkan dengan pertambahan hutang sekitar RM381 bilion.

Perbezaannya masih positif kira-kira RM64.1 bilion.

Secara kasar, bagi setiap RM1 hutang tambahan, aset strategik yang dibandingkan meningkat sekitar RM1.17.

Angka itu sekurang-kurangnya memberikan sesuatu yang boleh dinilai rakyat: hutang meningkat, tetapi ukuran aset strategik yang dipilih turut menunjukkan pertumbuhan.

Selepas 2017, gambarannya berubah

Di sinilah angka menjadi jauh lebih membimbangkan.

Daripada sekitar RM687 bilion pada 2017, hutang Kerajaan Persekutuan kini didakwa menghampiri RM1.379 trilion.

Itu bermakna pertambahan sekitar RM692 bilion.

Hampir tujuh ratus bilion ringgit.

Tetapi berdasarkan kerangka perbandingan lima ukuran aset strategik yang sama, pertambahan keseluruhannya dianggarkan hanya sekitar RM170.64 bilion.

Ekuiti PETRONAS bertambah sekitar RM60 bilion.

Khazanah pula berdasarkan angka yang digunakan dalam analisis ini susut sekitar RM11 bilion.

KWAP bertambah kira-kira RM55 bilion, KWAN meningkat sekitar RM6.64 bilion, manakala modal dan rizab Bank Negara bertambah sekitar RM60 bilion.

Angka terkini yang digunakan dalam analisis ini meletakkan ekuiti pemegang saham PETRONAS pada RM449.1 bilion setakat Jun 2026, nilai aset bersih Khazanah sekitar RM105 bilion bagi 2025, modal dan rizab Bank Negara sekitar RM196.745 bilion pada akhir 2025, manakala aset kumpulan KWAN dilaporkan sekitar RM22.43 bilion pada akhir 2024.

Maka lahirlah satu jurang yang tidak boleh dipandang ringan.

RM692 bilion pertambahan hutang. RM170.64 bilion pertambahan lima ukuran aset yang dibandingkan. Perbezaannya sekitar RM521.4 bilion.

Jika kerangka perbandingan ini diterima, bagi setiap RM1 pertambahan aset, hutang meningkat sekitar RM4.05.

Dan di sinilah rakyat berhak bertanya, ke mana perginya nilai ekonomi daripada ratusan bilion ringgit pinjaman tambahan itu?

Hampir RM300 bilion lagi selepas 2022

Pandemik COVID-19 sememangnya tidak boleh diketepikan daripada analisis.

Kerajaan ketika itu terpaksa berbelanja besar bagi menyelamatkan nyawa, mempertahankan pekerjaan, membantu perniagaan dan memastikan ekonomi tidak lumpuh sepenuhnya. Itu realiti.

Tetapi COVID-19 juga tidak boleh menjadi jawapan kekal kepada setiap persoalan mengenai hutang.

Pada penghujung 2022, hutang Kerajaan Persekutuan sudah berada sekitar RM1.0796 trilion.

Menjelang suku kedua 2026, berdasarkan angka yang dikemukakan dalam analisis ini, ia meningkat kepada RM1.378895 trilion.

Perbezaannya hampir RM299.3 bilion. Maknanya, hampir RM300 bilion hutang tambahan terkumpul selepas penghujung 2022.

Justeru persoalan tentang kualiti perbelanjaan, aset yang diwujudkan dan pulangan ekonomi daripada hutang tersebut bukanlah persoalan remeh.

Ia persoalan mengenai masa depan negara.

Jangan sembunyikan angka di sebalik pergaduhan politik

Perlu berlaku adil terhadap fakta.

Tempoh selepas 2017 merangkumi beberapa pentadbiran dan beberapa Perdana Menteri. Oleh itu, tidak tepat untuk meletakkan keseluruhan pertambahan hutang tersebut ke atas bahu seorang individu atau sebuah kerajaan sahaja.

Tetapi atas alasan yang sama, adalah tidak memadai untuk menjawab persoalan fiskal hari ini hanya dengan mengheret rakyat kembali kepada pertelingkahan politik masa lalu.

Jika kerajaan percaya perbandingan aset dan hutang ini tidak lengkap, kerajaan mempunyai jalan paling mudah untuk menamatkan persoalan tersebut: bentangkan angka yang lebih lengkap.

Tunjukkan berapa banyak hutang baharu diwujudkan. Tunjukkan aset yang dibina daripadanya. Tunjukkan nilai semasa aset tersebut. Tunjukkan aliran tunai dan pulangannya. Tunjukkan berapa banyak produktiviti dan kekayaan ekonomi baharu yang diwujudkan.

Kerana rakyat tidak seharusnya diminta percaya semata-mata kepada slogan. Rakyat berhak melihat bukti.

Rasuah wajib dilawan, hutang juga wajib dipersoalkan

Tiada siapa harus mempertahankan rasuah.

Jika ada bukti seseorang mencuri wang rakyat, dakwa. Jika ada wang negara diselewengkan, dapatkan kembali. Jika berlaku salah guna kuasa, hukum mengikut undang-undang.

Tidak kira UMNO, BN, PH, PN atau mana-mana parti sekalipun, prinsipnya mesti sama.

Tetapi perjuangan menentang rasuah tidak boleh menjadi pengganti kepada pertanggungjawaban fiskal.

Perkataan “sakau” tidak membayar faedah hutang. Ia tidak menebus bon yang matang. Ia tidak mengurangkan defisit. Ia tidak membina hospital. Ia tidak membina sekolah.

Dan ia tidak menghapuskan hampir RM1.379 trilion hutang Kerajaan Persekutuan.

Setiap ringgit yang perlu digunakan untuk membayar kos hutang ialah ringgit yang tidak boleh digunakan untuk keperluan lain.

Apabila beban hutang semakin berat, kesannya akhirnya boleh dirasai melalui ruang fiskal yang semakin sempit, sama ada dalam bentuk tekanan terhadap subsidi, keperluan meningkatkan hasil kerajaan, kekangan perbelanjaan awam ataupun beban yang diwariskan kepada generasi akan datang.

Anak-anak yang hari ini masih berada di sekolah mungkin suatu hari nanti menjadi generasi yang perlu mengurus akibat keputusan fiskal yang dibuat hari ini.

Itulah sebabnya isu hutang tidak boleh dipandang sebagai sekadar permainan politik.

Satu soalan RM692 bilion

Rakyat sebenarnya tidak perlu memilih antara membenci rasuah atau mempersoalkan hutang.

Kedua-duanya mesti diperangi dan diawasi. Rasuah boleh merompak kekayaan negara melalui perbuatan yang menyalahi undang-undang.

Pengurusan hutang yang lemah pula boleh menghakis kekayaan negara secara perlahan-lahan melalui keputusan fiskal yang sah tetapi tidak produktif.

Justeru, di tengah-tengah segala slogan, tuduhan dan peperangan politik, ada satu soalan yang jauh lebih besar yang perlu dijawab, selepas kira-kira RM692 bilion pertambahan hutang sejak 2017, di manakah aset, pulangan dan pertambahan kekayaan negara yang sepadan?

Jika aset itu ada, bentangkan. Jika pulangannya besar, tunjukkan. Jika perbandingan ini salah atau tidak lengkap, perbetulkan dengan data menyeluruh.

Kerana semakin tinggi angka hutang itu mendaki, semakin mahal harga yang mungkin perlu dibayar oleh generasi akan datang.

Dan selagi persoalan tersebut tidak dijawab dengan angka yang lengkap, penggunaan berulang slogan “sakau” akan terus mengundang satu persoalan politik yang sukar dielakkan: adakah ia benar-benar jawapan kepada kebimbangan rakyat atau sekadar tabir yang menghalang rakyat daripada melihat angka RM1.379 trilion yang jauh lebih menakutkan?